Waarom vermijding de angst voedt
Vermijding is de absolute brandstof voor angst. Telkens wanneer je die presentatie afzegt, de supermarkt uitvlucht of de afspraak bij de tandarts vooruitschuift, krijgt je brein een beloning: de spanning zakt. Maar de volgende keer is de drempel alleen maar hoger geworden. Je brein leert namelijk de verkeerde les: "We hebben het overleefd ómdat we zijn gevlucht." Daardoor blijf je de situatie als levensgevaarlijk zien.
De angstladder in de praktijk
Met Cognitieve Gedragstherapie (CGT) ontmantelen we deze vicieuze cirkel. We onderzoeken eerst je doemgedachten en dagen deze objectief uit. Klopt het wel wat je denkt? Vervolgens gaan we over tot actie via gestructureerde blootstelling (exposure). Dit doen we niet door je direct in het diepe te gooien, maar door een logische, stapsgewijze 'angstladder' op te bouwen. Je leert je zogeheten 'veiligheidsgedrag' (zoals altijd een flesje water vasthouden of standaard iemand meenemen) af te bouwen. Door de situaties weer aan te gaan, leert je brein door middel van échte, nieuwe ervaringen: "Zelfs op mijn bangst, ben ik volkomen veilig."